...

...

تلخ ام

بنوشی مرا

سیراب نمی شوی

عطش می آورم

...

یادم هست همه روزهایی که تو بودی ، همه هدیه هایی که کوچک بود و پیش بزرگی تو کم می آورد. چقدر دلم می گیرد این روز که مال تو هست و نیستی که همه وجودم را بریزم توی دستهایم و دستهایت را بگیرم. چقدر درد دارد این روز بدون تو. چه بغض بزرگی دارم که تمام نمی شود هی هر چه سال ها می گذرد. کاش کمی پشت سرت را نگاه می کردی. کمی مرا !

...

هزار سال دیگر هم که بگذرد باز من روی همین پله اول ایستاده ام انگار. نه جلو می روم نه عقب. انگار یکی وقتی که روی همین پله اول ایستاده بودم صدایم کرد. سرم را برگرداندم. با دوربین ثبت کرد مرا و کاشت روی همین پله اول. مرا جاودانه کرد توی همین سرگشتی های هر روزه. من آدم نمی شوم. اصرار نکنید. حیرانی ام تمام نمی شود. من روی همین پله اول ایستاده ام و زمین زیر پایم می چرخد و آدمها و آدمها و آدمها... ! بغض دارم انگار روی همین پله اول . روی همین جلو نرفتن و ماندن. روی همین دل دل کردنهای تلخ. یکی من را گذاشت روی پله اول. یکی گذاشت و  ... . تلخ ام !‌

...

نوبل صلح را به تو می دهم

بگذار کسی باور نکند

اما 

تو با دستهایت

من را با جهان آشتی دادی !

پ.ن:

- اشکهای من چرا تمام نمی شود؟

- کاش کمی از من را نمی شناختی.

...

زير سرت بالش مي گذارم

روي تنهايي ات

پتو مي كشم

مي بوسمت

چراغ را خاموش مي كنم

بي مادري درد بدي است

مي دانم !‌

پ.ن: 

- بي مادري درد بدي است!

- دلتنگي هايم بزرگ شده است!

- دستهايت كم است توي زندگي ام. 

...

  تکه ای از تو

جایی کنار شانه ام

جا مانده

دلم که می گیرد

سرم را روی شانه خودم می گذارم

تو می گویی:

ـ آرام باش عزیزم ـ

من می شنوم !

پ.ن:

- اردی بهشت ماه عاشق شدن است. ماه همه لرزش دل و دستم !

- اردی بهشت ماه پیچ های امین الدوله است؛ ماه دستهای سرد!

- اردی بهشت ماه خوبی است!‌

...

گونه هایم را سرخ می کنم

لب هایم را

آتش می زنم

گل می کنم

آنجا که دستهای تو

دشت من است !‌

پ.ن:

- من خوبم تو چطور؟

- من از تو می گفتم اما ... !‌

...

هوا که خاکستری می شود

تو روی آن نیمکت می نشینی

با عینک آفتابی و

دستهای گره کرده

هوا که خاکستری می شود

دستهایم می لرزد

از خیابان رد می شوم

هوا که خاکستری می شود

آسمان می بارد !‌

پ،ن:

- که خدا چه لطفی کرد در حق بندگانش آنگاه که تخیل را اضافه کرد به همه دردها و شادی ها.

- امروز هوا خاکستری است. سالهاست که هوا خاکستری است.

...

برای فراموشی

نیازی به آمدن بهار نیست

خانه تکانی هم نمی خواهد

کافیست

قیچی برداری

تکه هایی را ببری

و جایش

هزار آفرین بچسبانی !

پ.ن:

- چرا رهایم نمی کنی؟ من مدام می بینمت. فکر می کنم قرارمان چیز دیگری بود!

- تهوع، سرگیجه، بی رمقی. سالی که نکوست کلا همین است! 

...

درست توی سخت ترین روزها که باید بترسی و حواست را جمع کار کنی من بی خیال می شوم. این بی خیالی روزهای سخت و ثانیه های پرالتهاب سالهاست که به من چسبیده. یک جوری بی خیال می شوم انگار نه انگار. انگار نه انگار ماهها وقت گذاشته ام و حالا وقتش است که نتیجه بگیرم، این بی خیالی تا دقیقه آخر با من می ماند و بعد با همان بی خیالی کارم را انجام می دهم و با همان بی خیالی تا همین جایی که حالا هستم امده ام و اصلا هم قصد ندارم عوض شوم. کلا بی خیالی چیز خوبی است. می روم از سوپری محل کمپوت آلبالو و آدامس خرسی بخرم و به بی خیالی ام ادامه دهم! 

پ.ن:

- زندگی یک بازی است. این روزها بدجوری حس اش می کنم!

- تو نیستی که ببینی!