گنجشك خيس

سرم را به هر طرف مي چرخانم تو ايستادي. ايستاده اي و نگاهم مي كني. ايستاده اي بالاي همه اين روزهاي شلوغ و مكرر، اين روزهاي داغ و بي ثمر و مرا نگاه مي كني. سرم را مي چرخانم مي روي آن سو تر مي ايستي. همه آدمها شبيه تو شده اند باز. همه جا هستي و مرا ديوانه مي كني.

پ.ن:

- نه من سراغ شعر مي روم نه شعر از من خسته سراغ مي گيرد. ( سيد علي صالحي)

- لوبياي سحرآميز من دارد بزرگ مي شود. با ريشه و برگ و عشق.

 گريه مي كنم

 قلبم تكه ابري است،

مي بارد

تمام مي شود

باران توي رگهايم 

بالا و پايين مي رود

تو اما، 

زمين سردي شده اي 

كه رودخانه هم 

حاصلخيزت نمي كند !‌

پ.ن: 

- بي تابم و چيزي توي تنم دارد بزرگ مي شود. دارم تكثير مي شوم.

- دوري خيلي دور. دلم ميخواهد براي اين همه دوري اشك بريزم.

- باز هم همان ماجراي هميشگي.